انتخاب عینک، آنلاین و راحت
آیا ورزش دادن به چشم موجب تقویت بینایی میشود؟
برنامههای خودیاری در راستای تمرینات ورزشی چشم که ادعا میشود با انجام آنها به عینک و لنز تماسی نیازی نخواهد بود، از دهه 1920 میلادی در جهان پدیدار شدهاند.
اما برخی از این تمرینات به مرور زمان از چرخه برنامههای خودیاری کنار گذاشته شدند زیرا اثراتی که مدعی آن بودند را نداشتند. بهطور مثال، در نوامبر سال 2006 میلادی، همه کیتهای «متد شفاف» بینایی که چندین سال در بازار به فروش میرسید از فروشگاهها جمعآوری شده و فروششان غیرقانونی اعلام شد. کمپانی سازنده نیز به پرداخت غرامت 200 هزار دلاری محکوم گشت. اتهام شرکت سازنده تولید و عرضه محصولی با ادعاهای دروغین و غیرموثر بود.
این برنامههای خودیاری ادعا میکردند که مشکلات چشمی همچون نزدیکبینی، آستیگماتیسم و پیرچشمی را درمان میکنند. باید بدانید که روش آنها با ویژنتراپی که توسط چشمپزشکان تجویز میشود فرق دارد.
آیا ورزش چشم میتواند آناتومی چشم را تغییر دهد؟
برای اینکه بدانید آیا ورزش چشم میتواند واقعا مشکلات بینایی را برطرف کند یا خیر، باید در مورد آناتومی چشم و نحوه انکسار نور توسط این عضو بدن اطلاعات جزئی داشته باشید.
وقتی کُره چشم خیلی کوتاه است، چشمان شما دوربین است و قدرت فوکوس کردن روی سوژههای نزدیک را ندارد زیرا اشعههای نوری که به چشمانتان میرسد در جایی بیرون از شبکیه چشم متمرکز میشوند.
وقتی چشمان شما نزدیکبین است و کره چشم خیلی بلند است (تحدب قرنیه چشم زیاد است)، نقطه کانونی عدسی روی شبکیه قرار نمیگیرد و در جلوی آن تشکیل میشود.
هنگامی که آستیگماتیسم دارید، یعنی قرنیه چشم کروی نیست. گاهی پیش میآید که آستیگماتیسم در نتیجه غیرعادی بودن عدسی چشم پدیدار میشود. این غیرنرمال بودن باعث میشود تا اشعههای نوری که وارد چشم میشوند در نقطهای اشتباه کانونی شوند و در نتیجه، دید فرد تار و نامفهوم میشود.
از دیگر مشکلات رایج بینایی، پیرچشمی است. این مشکل در اثر کهولت سن ایجاد میشود زیرا عدسی چشم قدرت کشسانی خود را از دست میدهد و نمیتواند بهمیزان لازم حرکت کرده و در فاصلههای دور نقطه کانونی تشکیل دهد. این فرایند موجب میشود تا نزدیکبینی فرد در حوالی 40 سالگی تار و نامفهوم شود.
وقتی چشم را «ورزش» میدهید، ماهیچههای چشم را بالا و پایین یا چپ و راست میکنید. همچنین با این حرکات دورانی میتوانید عضلههای کنترلکننده حرکتهای چشم را تحریک کرده و کمک کنید تا دید صحیح در چندین نقطه تشکیل شود.
بنابراین، اگر در نظر دارید تا با تمرینات ورزشی چشمان خود را تقویت کنید، این سوالات را از خود بپرسید:
- آیا این ورزشها میتوانند در شکل کره چشم و بلند یا کوتاه شدن آن تغییراتی ایجاد کند؟
- آیا ورزش چشم میتواند شکل قرنیه را تغییر دهد و زاویه نوری که به چشم وارد میشود را بهگونهای عوض کند که در نقطه درست کانونی شود؟
- اگر آستیگماتیسم دارید، آیا با ورزش میتوانید شکل غیرطبیعی چشم را تغییر دهید؟
- اگر پیرچشمی دارید، آیا با ورزش میتوانید عدسی چشم را به حالت کشسانی قبلی خود بازگردانید؟
با همه این توصیحات لازم است بدانید که در تحقیقاتی که در سالهای اخیر صورت گرفته، مشخص گشته که ورزش چشم به هیچ عنوان قدرت تغییر دادن آناتومی چشم را ندارد. یعنی با این حرکات ساده نمیتوان نزدیکبینی، دوربینی یا آستیگماتیسم را برطرف کرد.
تنها مزیت این حرکات ورزشی این است که شما به چشم خود میآموزید تا به روشهای دیگر، بهتر ببیند. کودکانی که در سنین خردسالی با مشکلاتی همچون تنبلی چشم همراه هستند باید تمرینات ویژهای که پزشکان متخصص ارائه میدهند را انجام دهند تا چشم، درست دیدن را یاد بگیرد.
آیا ورزش مشکلات بینایی را از بین میبرد؟
با اینکه گفته میشود ورزش نمیتواند آناتومی چشم را تغییر دهد و قدرت رفع بیماریهای چشمی را ندارد. اما گروهی از محققان آمریکایی به سرپرستی دکتر دیوید دبلیو موریس، که See Clearly Method را عرضه کرده بودند، با انجام تحقیقات علمی ثابت کردند که روش آنها بیتاثیر هم نیست.
همانطور که در بالا اشاره کرده بودیم، کیت ورزشی See Clearly Method در آمریکا ممنوع اعلام شده بود زیرا محصولی بی تاثیر تشخیص داده شده بود که فقط جیب مردم را خالی میکرد. اما دکتر موریس، 21 نفر در سنین 14 تا 80 ساله که به نزدیکبینی مبتلا بودند را به مدت 6 هفته مورد آزمایش و بررسی قرار داد. 9 نفر از 21 نفر پس از انجام تمرینات ارائه شده در این کیت، بهبود چشمگیری را نشان دادند. در 11 نفر هم تغییرات کمی در مشکل نزدیکبینی ایجاد شده بود.
7 نفر از این افراد عینک و لنزهای تماسی خود را کنار گذاشتند و 11 نفر هم نیاز کمتری به عینک داشتند.
با این تفاسیر شاید بتوان گفت که ورزش دادن به چشم میتواند به مقدار اندکی مشکلات نزدیکبینی و دوربینی اشخاص را تغییر دهد.